Nadat op dinsdag de 12 deelnemers van de Nuon groep met succes de Aig. du Tour beklommen onder prachtige, zeer winterse omstandigheden leek de weg vrij om op donderdag de Mont Blanc te beklimmen. De groep had zich zeer goed voorbereid in Nederland, zowel conditioneel als mentaal. Bovendien was er stevig ingelopen vanuit het Zwitserse Giétroz, dit om de hoogteaanpassing (acclimatisatie) te bevorderen.
De stemming was dan ook opperbest toen we bij mist, wind en regen vertrokken vanaf Nid d'Aigle (2372m). Inmiddels waren we met 18 personen inclusief 6 gidsen o.l.v. Edward Bekker. Geleidelijk klaarde
het weer op, de zon liet zich zien en het was na de enorme sneeuwval van de afgelopen weken een winters plaatje daarboven. Heel bijzonder was het feit dat we practisch de enigen waren, een unicum op de Mont
Blanc via de Gouterhut. Dit had ongetwijfeld te maken met het weerbericht: veel wind met föhn, maar ook enige opklaringen in de nacht van woensdag op donderdag. Wie niet waagt, wie niet wint.. Al om kwart voor 2 kwam Edward met Gijs en Frank in de Gouterhut (3817m) aan, de anderen volgden binnen een uur, uiterst snelle tijden voor de klim met 1445 m hoogteverschil en diepe sneeuw. Na een maaltijd, een dutje, het diner en rust tot 02.00u stonden de gidsen op om naar het weer te kijken, maar helaas was er te veel wind, 70 - 80
km/h! Om 04.00, 06.00 u en 08.00u was er nog steeds te veel wind en het weer verslechterde alleen maar, mist en geen zicht. Het weerbericht gaf alleen maar aanhoudende föhn voor de komende 2 dagen, hetgeen in de praktijk ook de werkelijkheid was. Dus moesten we helaas gaan afdalen, er was geen andere keus. De afdaling was behoorlijk heftig door de harde wind en diepe sneeuw, het enige voordeel was dat het anders steenslaggevaarlijke Grand Couloir nu relatief veilig was. Om 12 uur 's middags zaten we toch wel gefrustreerd aan een biertje in het dal van Chamonix in de zon..maar duidelijk waren de enorme windvanen te zien op de flanken van de Mont Blanc.
Achteraf bleek er niemand naar de top van de Mont Blanc te zijn geweest, ook niet op vrijdag en zaterdag, Edward kan zich niet heugen dat de föhn zoveel dagen achtereen de hoge toppen in het Mont Blanc massief onbeklimbaar maakt.
Na vrijdag rotsgeklommen te hebben met prachtig weer in het dal (maar nog steeds wind op de MB) sluiten we de week af met een raclette-avond met veel wijn, berenburger en genepy.....de stemming is goed en de deelnemers weten dat de berg niet wegloopt. Volgende keer beter!
